Lagt til rette for www av Arnfinn Kjelland, Volda 15.1.1997. Attende til Bygdebok-sida: trykk her.
Ola P. Nordsletten (Skrive i Amerika)
Mel.: Torun Einbu
Høgt til fjells ligg Lesjaskogen,
såmmårn stutt og vintern lang.
Ofte kjørdes der sjoplogen,
furugreinin tonge hang.
Og nedover bratte li
gut og jente sto på ski.
Lesjaskogen e nå vakker
ner det er kvitkledde bakker.
Men når vårsol sjogen bråna,
ned frå fjellet flaumen kjøm.
Elvin rulla stein og dundra,
bekkjin bli så store døm.
Gauken gjel i bjørkeli,
natta e så ljos og bli,
da er Lesjaskogen vakker
med di grønne li og bakker.
Heimen vil oss aller gløyme
der oss sprang umkring som små.
Lat oss kjære minner gjøyme
um oss burte langt er nå.
Kan du få det te, så drag
heimatt dit i morgon dag!
Du skal alder angre meire
at du såg at barndomsreiret!
Rart det blir åt deg den dagen
ner du fær di heimbygd sjå. -
Um ho ligg med vinterlaken
ell ho har si brurstas på.
Rånåkolln og Kampen står
slik døm stod der tusen år.
Liahovdan, Oddorshø,
heile bygda, nord og sø.
Kyrkja står der innmed skogen
der du sat så mang ein gong,
fylgde med i salmeboken
og de kjente salmun song.
Der du las for bisp og prest
svårå som du lika best.
Der i Lesjaskogen kyrkje
lærde du din Gud å dyrkje.
Å, du vakre Skogavatn
der i sat så mang ein gong,
rodde kring i såmårnatten,
far han fiska og han song.
Odd og holme skogkledd låg,
garden oss i spilet såg,
seig meg du, om der er nogen
vakrar plass enn Lesjaskogen.