(Regionale kontrastar og mangfald i historia)
MÅLSETJING
Mellomfagstillegget skal vere ei påbygging til grunnfaget. I forhold til grunnfaget skal mellomfaget gå djupare inn på meir avgrensa emne og tema. Samtidig skal det vere allsidig, med vekt på ulike delar av faget: politisk historie, sosial- og økonomisk historie og med sterkare innslag av internasjonal historie.
Mellomfagstillegget skal leggje grunnlag for vidare studium i faget. Det skal utvikle ei sjølvstendig haldning til historiske problem, m.a. gjennom teori, kjeldestudium og arbeid med skriftlege oppgåver.
OPPTAK OG STARTGRUNNLAG
Mellomfagstillegget utgjer 10 vekttal og er eit tilbod for studentar som på førehand har teke eksamen i historie grunnfag med 3,2 eller betre i karakter.
KOMPETANSE
Eksamen frå grunnfag + mellomfagstillegg kan gå inn som del av ei cand.mag.-grad, og skal etter vanlege reglar gi grunnlag for opptak til historie hovudfag ved universiteta. Mellomfagstillegget gir fagkompetanse for å undervise i faget på alle steg i skuleverket.
UNDERVISNING OG ARBEIDSFORMER
Litteratur og pensum vert formidla og utdjupa gjennom førelesingar og seminar. Når pedagogiske omsyn tilseier det, kan seksjonen fastsetje eit maksimalt studenttal for den einskilde seminargruppa.
For å arbeide godt er seminargruppene avhengige av eit jamt godt frammøte. Undervisninga er i regelen ikkje obligatorisk, og studentane kan melde seg opp til eksamen utan å ha følgt førelesingar eller seminarundervisning. Heiltidsstudentane bør følgje undervisninga nøye. Det er òg viktig at studentane på eiga hand skipar til kollokvie- og arbeidsgrupper.
Mellomfagstillegget kan også høve som sjølvstudium eller deltidsstudium. Opplegg og gjennomføring skjer då i samarbeid med seksjonen, t.d. over ein periode på eitt år.
INNHALD OG PENSUM
Innhaldet i mellomfagsstudiet er bygt opp om temaet: Regionale kontrastar og mangfald i historia. Pensum for mellomfagstillegget er samansett av 2 delar (komponentar):
1. Eit obligatorisk kjernepensum med vekt på metode og teoriar på 2 vekttal og
eit obligatorisk globalhistorisk emne på 3 vekttal.
2. Det vert normalt undervist i to hovudemne der studentane skal velje eitt av to.
Kvart emne tel 3 vekttal. Dessutan skal det skrivast ei seminaroppgåve som skal utgjere 2 vekttal.
Hausten 2001 vert det ikkje gjeve valfritt tilbod, studentane tek som hovudemne: 1968. 1960-åra i eit internasjonalt komparativt perspektiv, med vekt på alternative kulturelle rørsler.
Seminaroppgåve
Innanfor hovudemnet skal det skrivast ei seminaroppgåve. Dette skal vere ei mindre, men sjølvstendig oppgåve på om lag 15 maskinskrivne sider.
EKSAMEN
Heiltidsstudentar vert automatisk oppmelde til eksamen. Kvar student skal i tillegg levere eige skjema til instituttet, der det framgår kva for emnestudium vedkomande har lagt opp. Fristar for denne oppmeldinga er dei same som for ordinær oppmelding. For deltidsstudentar (som ikkje vert automatisk oppmelde), gjeld oppmeldinga til instituttet også som ordinær eksamensoppmelding.
Eksamen vert slik:
Ein åtte timars skriftleg eksamen. 14 dagar før eksamen vert det ved loddtrekking avgjort om studentane skal prøvast i globalhistorie eller i dei valfrie hovudemna. I tillegg kan dei få spørsmål frå kjernepensumet.
Semesteroppgåva får ein skriftleg karakter som vert justert med ein munnleg eksamen. Ved den munnlege eksamen kan studentane i tillegg få spørsmål frå alle delar av pensumet.
KOMPONENTANE
Kjernepensum
Litteratur:
Knut Kjeldstadli: «Nytten av å sammenlikne», Tidsskrift for samfunnsforskning 1988 s. 435-448.
Knut Kjeldstadli: «Komparasjon og byhistorie», Heimen 1/1992 s. 27-34.
Ståle Dyrvik: «Komparasjon på regionnivå», i: Kvar i sin dal ...? Komparasjon som metode i lokalhistoriske studier. 1989 s. 55-60.
Atle Døssland: «Komparasjon i fylkeshistorie», s.st. s. 61-73.
Stein Rokkan: «Numerisk demokrati og korporotiv pluralisme: To beslutningskanaler i norsk politikk», i: Stat, nasjon, klasse. 1987 s. 63-105.
Jens Arup Seip: «Modellenes tyranni», i: Periferi og sentrum i historien. Studier i historisk metode 10. 1975 s. 101-129.
Kåre Lunden: «Om nødvendighet av felles omgrepsapparat og komparativ analyse» og «Nærare avgrensing av feltet til økonomisk historie», i: Økonomi og samfunn. 1972. s. 18-27.
Ståle Dyrvik m. fl.: Norsk økonomisk historie 1500-1970 I. 1979, «Innleiing» s. 9-15.
Arnljot Løseth: «Chayanovs lov», upubl. manus. 1994 s. 1-3.
Bjørn Slettan: «Hamskiftet» - slagord og slagsmål», upubl. manus 1994, s. 1-6.
Edvard Bull: «Historisk vitenskap foran 1970-årene» og «Det pedagogiske arbeidet vårt», i: Retten til en fortid. 1981 s. 29-51.
Sivert Langholm: «Periferi og sentrum i historieforskningen», Historisk tidsskrift 1970. s. 260-270.
Per Maurseth: «Mellom Seip og Bull. Tilbakeblikk på en jubileumsdebatt», i: Historie nedenfra. Festskrift til Edvard Bull på 70-årsdagen. 1984 s. 138-149.
Jan Eivind Myhre: «Social History» i: Hubbard m.fl.: Making a Historical Culture. Historiography in Norway. 1995 s. 210-239.
Jørn Sandnes: «Totalhistorie og mentalitetshistorie», Heimen 1/1981 s. 561-569.
Jarle Simensen: «Mentalitetshistorie - er det mulig?» i: Reiersen og Slettan (red.):
Mentalitetshistorie, muligheter og problemer. 1986 s. 14-33.
Arnved Nedkvitne: «Annales-skolen - en tradisjon i oppløsning», Historisk tidsskrift 3/1996 s. 361-369.
Melvin Small, «Public Opinion». i: Michael J. Hogan and Thomas G. Paterson, Explaining the History of American Foreign Relations, Cambrigde University Press 1992. s.165-176.
Alan K. Henrikson, «Mental Maps». smst., s. 177-192.
Michael H. Hunt, «Ideology». smst., s. 193-202.
Akira Iriye, «Culture and International History». smst., s. 214-225.
Kåre Lunden: Kap. 1, «Nasjonalisme» og kap. 2. «Den norske historikardiskusjonen», i Norsk grålysing. 1992 s. 9-41.
Eric Hobsbawn: «Some Reflection on Nationalism», i: T. J. Nossiter, A. H. Hanson og Stein Rokkan: Imaginations and Precicions in the Social Sciences. Essays in Memory of Peter Nettl. London 1972 s. 385-406.
Miroslav Hroch: Social Preconditions of National Revival in Europe. A Comparative Analysis of the Social Composition of Patriotic Groups among the Smaller European Nations, Part I «Introduction». s. 1-24.
John Hutchinson: «Innhaldet i kulturnasjonalismen», Mål og makt 1-2/96 s. 19-31.
Jens A. Seip: «Den nasjonale bevegelse: en nasjons fødsel», i: Utsikt over Norges historie, bd. 1, 1974 s. 51-60.
Jens A. Seip: «Nasjonalisme som vikarierende motiv», i: Fra embetsmannsstat til ettpartistat. 1963 s. 78-86.
Trond Nordby: «Norsk nasjonalisme som historisk problem», Nytt Norsk Tidsskrift 1/1986 s. 65-77.
I ei tid med aukande internasjonalt samkvem må det vere viktig å formidle forståing for samfunnssystem og historiske utviklingsprosessar i ulike delar av verda - og for relasjonane mellom ulike regionar. Spørsmålet om Europas rolle som globalhistorisk drivkraft vil her stå sentralt. Ein presentasjon av teoriar om interne og eksterne årsaksfaktorar bak utvikling/underutvikling høyrer naturleg med i emnet.
LITTERATUR:
Ny pensumliste vert lagt ut på vevsidene innan semesterstart.
1968 vart eit år då mange verda over opplevde at samfunnet deira var i ferd med å gå i oppløysing. Situasjonen var prega av indre konfliktar, valdelege opptøyer og ei intens motsetning mellom generasjonane. Dei største og mest synlege motsetningane fann ein i USA, men også dei fleste vestlege landa fekk oppleve mange av dei same konfliktane og etterdønningane. Sterkast gav dette seg uttrykk i Frankrike (der studentopprøret gjekk inn i ein lang revolusjonær tradisjon som gjekk tilbake til 1789), Tyskland, og Italia, men også i England der dei elles sindige britane fekk sin variant av opprør mellom ungdom og dei som forfekta ein alternativ kultur til den etablerte. Også dei kommunistiske landa og den tredje verda fekk oppleve studenturo og oppstand med både kortsiktige og langsiktige verknader.
Emnet tek sikte på å forklare nokre av dei globale samanhengane som leier fram til året 1968, då etterkrigssamfunnet og forholdet mellom USA og Sovjet i den kalde krigen er ein del av bakteppet.
I USA vert merksemda retta mest mot «the Movement» i 1960-åra som ein fellesnemnar på alle dei enkeltpersonane og grupperingane som gjekk ut i aktiv protest. Emnet legg vekt på opprøret mot den beståande orden frå Chicago til Peking i eit globalt komparativt perspektiv.
Emnet inviterer til bruk av ulike undervisningsformer. Det vert brukt skjønnlitteratur, film og musikk frå perioden.
LITTERATUR:
Carole Fink, 1968: The World Transformed. Cambridge 1998. 501 sider.
Barbara L. Tischler (ed), Sights on the Sixies. Rutgers University Press.1992. 231 sider
D.L. Hanley and A.P. Kerr, May '68 Coming of Age. London 1989.(Kap. 1, 2, 4 og 14 i eige kompendium) 51 sider.
